ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΜΑΘΕΣΗ μέρος 13ον.... ΠΕΤΡΟΣ ΚΥΡΙΑΚΟΣ, ΝΙΚΟΣ ΜΑΘΕΣΗΣ, ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΓΩΓΟΥ. (Μέρος 2ο)

Ο ΣΚΥΛΟΜΑΓΚΑΣ.  Τραγουδά ο Πέτρος Κυριακός.

Πρωτοπόροι, ο Κυριακός κι ο Μάθεσης, ενώ σχεδόν καταπόδας ακολουθεί η Γώγου.

Ο Πέτρος Κυριακός ήταν ο ΠΡΩΤΟΣ που στη ξενόφερτη και νιόβγαλτη τότε επιθεώρηση δημιούργησε τους λαϊκούς τύπους όπως: του ‘’μάγκα’’,  του ‘’μπεκρή’’, του "κουτσαβάκη" (δηλαδή, του Αθηναίου ψευτόμαγκα) κ.α.. Καθώς μέχρι τότε η μουσική στο μουσικό θέατρο, εκτός ελαχίστων και χωρίς ‘’ευδοκίμηση’’ περιπτώσεων, ήταν πιστή αντιγραφή ξένων μελωδιών. Η επιτυχία της εισαγωγής των λαϊκών τύπων με τα διάφορα σκετς  και τα λαϊκά τραγούδια (ρεμπέτικα) από την χαρακτηριστική και τενόρικη φωνή, του Κυριακού (σε συνεργασία με το Γιώργο Καμβύση και αργότερα με την βοήθεια του Νίκου Μάθεση) στο θέατρο ήταν ανεπανάληπτη. Έτσι, άρχισε να κυριαρχεί δυναμικά ένα λαϊκό αστικό ηχόχρωμα στην επιθεώρηση που το ‘’δανείζονται’’ η οπερέτα και περισσότερο το ρεμπέτικο στις πρώτες δεκαετίες του 20ου αιώνα.

Τα επιθεωρησιακά  τραγούδια: ‘’έφοδος στον τεκέ’’, ‘’ο μπεκρής’’, ‘’ο πολιτισμένος μάγκας’’, ‘’ο τρακαδόρος’’, ‘’το λεξικό του μάγκα’’, ‘’κοσμογονία’’ και πολλά άλλα που πρωτοακούστηκαν στο μουσικό θέατρο από τον Πέτρο Κυριακό (1918 -1930), υπήρξαν σημαντικό μέρος της μαγιάς ώστε να ζυμωθεί το αστικό λαϊκό μας τραγούδι (ρεμπέτικο). Εάν, λοιπόν, δεν επενέβαιναν με τόση τρομακτική επιτυχία μέσα από την επιθεώρηση  -Κυριακός, Καμβύσης, Μάθεσης-, το πιο πιθανών, είναι να μην γνωρίζαμε εμείς σήμερα το ρεμπέτικο και κατεπέκταση το λαϊκό τραγούδι!!!  Το πιο λογικό θα ήταν, εκείνο το ‘’μουρμούρικο’’ των τεκέδων να έσβηνε μαζί με τους τεκέδες στις αρχές της δικτατορίας του Μεταξά…

Το 1923, αρραβωνιάζετε η Μαρίκα Μάθεση (ξαδέλφη του Νίκου Μάθεση), τον Νίκο Κυριακό (αδελφό του Πέτρου Κυριακού) στο Βοτανικό. Αυτός ο αρραβώνας και κατόπι ο μακροχρόνιος γάμος, ήταν η αιτία να γνωριστούν και να σχετιστούν με εκτίμηση και φιλία ο Πετράν κι ο Τρελάκιας (τα παρατσούκλια Κυριακού - Μάθεση). Όπου και οι δυο υπήρξαν αληθινοί ΜΑΓΚΕΣ, δίχως εισαγωγικά και φρου-φρου. ΚΑΙ, μαζί με τον Καμβύση, να πρέπει να τους θεωρούμε και να τους τιμούμε σαν τους ΠΡΩΤΟΥΣ του ρεμπέτικου και του αστικού λαϊκού τραγουδιού μας!   

Ο Νίκος Μάθεσης γεννήθηκε στη Σαλαμίνα (καταγωγή των Μάθεση) από εύπορη οικογένεια (ο πατέρας του, ο Γιώργος Μάθεσης, ήταν ένας από τους μεγαλύτερους ιχθυέμπορους στην Κεντρική Ιχθυαγορά του Πειραιά ). Νόμος του Νίκου Μάθεση ήταν ο νόμος της μαγκιάς. Ήταν πασίγνωστος στο Πειραιά και την Αθήνα. Μόλις έλεγες "Νίκος Τρελάκιας", τον γνωρίζανε και οι πέτρες για την μαγκιά του!

Στη δισκογραφία του ρεμπέτικου ήταν ο ΠΡΩΤΟΣ που μπήκε το 1930. Ηχογράφησε τα πρώτα του τραγούδια ( "Μες στου Νικήτα τον τεκέ"  και "Ο γεωργός") με τον Γιώργο Παπασιδέρη (πατριώτη του). 

Τραγούδια του Νίκου Μάθεση τραγούδησαν επίσης: Γιώργος Μπάτης, Πέτρος Κυριακός, Ανέστης Δελιάς, Στελλάκης Περπινιάδης, η ανεπανάληπτη Ρόζα Εσκενάζυ. Τζουανάκος κ.α.. Τα τραγούδια του είναι τα πιο αντιπροσωπευτικά εκείνης της περιόδου και σαν στιχουργός κατατάσσεται στους πρωτοπόρους του ρεμπέτικου και λαϊκού μας τραγουδιού με ουσιώδη προσφορά στην ανάπτυξή του εκείνα τα χρόνια!    

Συνεχίζεται….

   

ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΜΑΘΕΣΗ μερος 12ον.... ΠΕΤΡΟΣ ΚΥΡΙΑΚΟΣ, ΝΙΚΟΣ ΜΑΘΕΣΗΣ, ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΓΩΓΟΥ. (Μέρος 1ο)

Πέτρος Κυριακός

Ο Πέτρος Κυριακός (1899 – 11 Ιουνίου 1984), υπήρξε μέγιστος ηθοποιός  της επιθεώρησης, της οπερέτας και του κινηματογράφου αλλά και παράλληλα διέπρεψε σαν τραγουδιστής του ρεμπέτικου.

Νίκος Μάθεσης

Ο Νίκος Μάθεσης (1907-1975), αποτελεί μια ιδιαίτερη και ξεχωριστή περίπτωση στο χώρο του ρεμπέτικου τραγουδιού. Θεωρείται ένας από τους πρωτοπόρους στιχουργούς του ρεμπέτικου και λαϊκού τραγουδιού με σημαντική προσφορά, ενώ η καλλιτεχνική αξία του, σύμφωνα με τους ρεμπετολόγους, είναι ύψιστη.

Κατερίνα Γώγου

Η Κατερίνα Γώγου ( 1 Ιουνίου 1940- 3 Οκτωβρίου 1993), ξεκίνησε από μικρή καριέρα στην ηθοποιία αλλά αργότερα στράφηκε στην ποίηση. Τα ποιήματα της είναι γνωστά για τον αντισυμβατικό και συνειρμικό χαρακτήρα τους καθώς και τις αναρχικές ιδέες που πρόβαλε. 

Τρεις γνωστοί άνθρωποι στο πανελλήνιο για την προσφορά τους στη Τέχνη. Τρεις ξεχωριστές προσωπικότητες που τον 20^ο αιώνα, ο καθένας από τούτους, στο δικό του χώρο, έδωσε τη μοναδική του λάμψη και αυγάτισε με ότι καταπιάστηκε.

Για τους πολλούς όμως, είναι άγνωστη η φιλική αλλά και η συγγενική σχέση τούτων των τριών ανθρώπων.

Πάνω απ’ όλα, βέβαια, τους ένωνε η Τέχνη και ιδιαίτερα η ποίηση, εφόσον οι τρεις τους ήταν ποιητές και η γραφίδα τους ύμνησε τους έρωτες, τις κοινωνικές εκφάνσεις με το δικαίωμα το να ζει ο κάθε άνθρωπος ελεύθερα, δίχως τις αδικίες των (άνομων) νόμων…

Και οι τρεις είχαν μαχητικές προσωπικότητες, διεκδικούσαν το δίκαιο και αρκετές φορές το πλήρωναν ακριβά, πολύ ακριβά!

Θα σας θυμίσω τα εξής: ‘’μετάξι, μετάξι το ψωμί θα πάει δεκάξι’’ που είπε ο Πέτρος Κυριακός στο θέατρο ‘’Λαού’’, σε μια επιθεώρηση τον καιρό της δικτατορίας του Μεταξά και ανέβηκαν στην σκηνή οι πολισμάνοι και τον υποχρέωσαν να πιεί μισό λίτρο μουρουνέλαιο!   

Ενώ, ο Νίκος Μάθεσης είχε πιρουνιάσει στο πισινό πολύ γνωστό συνθέτη και τραγουδιστή της εποχής γιατί δεν κρατούσε το στόμα του κλειστό… Και ο πιρουνιασμένος, στη γερμανική κατοχή, μέσα σε λαϊκό κέντρο έβαλε τους μπράβους του μαγαζιού, τον έσπασαν κυριολεκτικά στο ξύλο και τον πέταξαν στις γραμμές του τρένου (στου Μαυρομάτη) για να τον αποτελειώσει το τραίνο!

Όσο για την Κατερίνα Γώγου πολλά είναι γνωστά σαν πιο σύγχρονή μας. Όμως, το ότι συνειδητά δεν θέλησε να γίνει μια δεύτερη ‘’Βουγιουκλάκη’’ (επειδή το εγχώριο  show biz για αυτό την προετοίμαζε) ίσως πολλοί να μην το έχετε συνταιριάξει με το άδικο τέλος της!!!

Αυτοί οι τρεις, είχαν έναν απέραντο πνευματικό ορίζοντα και τη ΜΑΓΚΙΑ να το χειρίζονται δίχως να λογίζονται το στραπατσάρισμα της ανθρώπινης υπόστασή τους για κάθε αδικία που αντιλαμβανόντουσαν γύρω τους.  

Συνεχίζεται… 

ΤΟ "ΟΝΕΙΡΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΑΤΙΚΗΣ ΝΥΧΤΑΣ", ΣΤΑ ΜΕΓΑΡΑ ΤΕΛΗ ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ

Γραμμένο στα μέσα της δεκαετίας του 1590, το "Όνειρο καλοκαιριάτικης νύχτας" θεωρείται μια από τις πιο παράξενες αλλά και διασκεδαστικές δημιουργίες του Ουίλιαμ Σαίξπηρ, που σε τούτο το έργο ασχολείται με θέματα όπως ο έρωτας, το όνειρο, η φαντασία και η μαγεία. Καθώς από τη μία παίρνει στοιχεία από την αρχαία ελληνική μυθολογία κι από την άλλη εμπνέεται από τα παραμύθια της αγγλικής παράδοσης. Δημιουργεί, έτσι, ένα έργο που περιλαμβάνει πολλά είδη θεάτρου: το κωμικό, το τραγικό και το λυρικό.

Τέσσερις νέοι εραστές μια καλοκαιριάτικη νύχτα, καταφεύγουν στο δάσος γύρω από την αρχαία Αθήνα για να ζήσουν τον ερωτά τους, μακριά από τους κανόνες που ήθελαν τα τότε κοινωνικά status να τους επιβάλλουν. Μα, όμως στο σκοτεινό δάσος, οι δρόμοι τους θα διασταυρωθούν με τους άρχοντες των ξωτικών και ο σκανδαλιάρης Πουκ θα μπερδέψει με ξεκαρδιστικό τρόπο τις ζωές των τεσσάρων εραστών, της Τιτάνιας και του μαγεμένου Πάτου! Και, όταν θα εμφανιστεί η ομάδα χειρωνάκτων μαστόρων που ετοιμάζουν μία παράσταση για τις γιορτές του γάμου του Θησέα και της Ιππολύτης, τα μαγικά ξόρκια, τα αστεία και τα ανακατέματα θα δημιουργήσουν ένα κουβάρι που θα μοιάζει αδύνατο να ξεμπλέξει….

Είναι, βέβαια, καθαρά ένα έργο ερωτικό, πολυεπίπεδο και ψυχαναλυτικό, καθώς ο έρωτας υμνείται σε όλες του τις μορφές και βρίσκει την πιο χαριτωμένη ποιητική του έκφραση. Ενώ οι αντιθέσεις και οι διαμάχες του έργου απορρέουν από τους έρωτες των ηρώων του αξεπέραστου Σαίξπηρ, όπου τα ερωτικά τρίγωνα αρχίζουν να γίνονται περίπλοκα  και το ύφος του έργου είναι τόσο ανάλαφρο, παιδαγωγικό προς την θεατρική τέχνη, διασκεδαστικό, που προκαλεί αβίαστο γέλιο με τα προβλήματα και τις ονειρώδεις καταστάσεις που αντιμετωπίζουν τα πρόσωπα.