Ο Μεγαρέας ηθοποιός ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΣΤΑΜΠΟΛΑΣ

Στο αφιέρωμα για τον El Greco που θα παρουσιάσει στις 20/06/2015, η Λέσχη Ανάγνωσης Κινέττας.

                                      Ο Μεγαρέας ηθοποιός ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΣΤΑΜΠΟΛΑΣ

Πιστεύω στο τάλαντο του ερασιτέχνη Μεγαρέα ηθοποιού Παναγιώτη Σταμπόλα, τον θεωρώ παρ' όλη την πλημμελή του εκπαίδευση, σαν τον πλέον ευφάνταστο και ικανό να ενταχθεί και να εκτελέσει κάθε είδους σκηνοθετική εντολή και όπως απεδείχθη πρόσφατα, σκηνοθετική παραδοξολογία. Επίσης θέλω να διαδηλώσω την πεποίθησή μου πως ο Παναγιώτης Σταμπόλας είναι μέσα στους τρεις - τέσσερις ερασιτέχνες ηθοποιούς, όχι μόνο της γενιάς του, που αποτελούν υποδείγματα υψηλού υποκριτικού πολιτισμού, αφού συνδυάζει έμφυτο τάλαντο, θηριώδη τεχνική, αλλά και - κάτι που σπανίζει στις ημέρες μας - μανιώδη και μεγάλη εργατικότητα για να ενδυθεί/υποκριθεί τους θεατρικούς ρόλους που οι εκάστοτε σκηνοθέτες του αναθέτουν.  

Με τον Παναγιώτη Σταμπόλα γνωριστήκαμε το 2006, σε κάποιο σεμινάριο υποκριτικής, έκτοτε τον παρακολούθησα σε όλες τις θεατρικές παραστάσεις που έλαβε μέρος –σε κάποιες συμπορευτήκαμε- .

Εδώ, θέλω και πρέπει να δηλώσω και όσοι μας γνωρίζετε θα ξέρετε, πως δεν είμαστε, ούτε ποτέ υπήρξαμε "κολλητάρια". Καθώς και κάποιες φορές βρεθήκαμε ανοιχτά με αντίθετες απόψεις, αλλά όμως, δεν μπορώ να μην θαυμάζω το μεγαλείο της σκηνικής του παρουσίας και την φιλοεργατικότητά του με ότι καταπιάνεται!

Ο Παναγιώτης Σταμπόλας είναι εξπρεσιονιστής, με μεθοδικό και οργανωμένο ύφος, ηθοποιός. Πλασμένος για μεγάλους ρόλους. Έτσι δεν είναι καθόλου τυχαίο που θα συμμετάσχει στις 20/06/2015, στο αφιέρωμα της Λέσχη Ανάγνωσης Κινέττας και που θα συμπράττουν στο πάνελ ο πολυβραβευμένος σκηνοθέτης Γιάννης Σμαραγδής, που θα μιλήσει για την ομώνυμη ταινία του, ο δημοφιλής ηθοποιός Χάρης Ρώμας και η εικαστικός απόφοιτος σχολής Καλών Τεχνών Ελπίδα Φουστέρη καθώς θα παρουσιάσει/μιλήσει για τα έργα του EL GRECO.

Στο ρόλο του Ζορμπά με τον επίσης εξαίρετο ηθοποιό Στράτο Κουσκούκη.

Ένας τρομερά αυθεντικός Σάϋλοκ!!!

 Σαν Μανόλης Χιώτης με την χαρισματική ηθοποιό Βασιλική-Μαρία Φατούρου! 

Η Μεγαρική εφημερίδα ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ γράφει:

Αφιέρωμα στον El Greco από τη Λέσχη Ανάγνωσης Κινέττας

Θα μιλήσουν ο βραβευμένος σκηνοθέτης της ταινίας Γιάννης Σμαραγδής, ο ηθοποιός Χάρης Ρώμας

Το μεγάλο Έλληνα ζωγράφο παρουσιάζει σε μια πολυσχιδή εκδήλωση η Λέσχη Ανάγνωσης Κινέττας.

Το Σάββατο 20 Ιουνίου στις 8.00 μ.μ. στο πολιτιστικό κέντρο της Ομοσπονδίας Κινέττας (58^ο  ΧΛΜ. Π.Ε.Ο.Α.Κ. ) διοργανώνεται το αφιέρωμα στον El Greco όπου συμμετέχουν ο πολυβραβευμένος σκηνοθέτης Γιάννης Σμαραγδής, που θα μιλήσει για την ομώνυμη ταινία του, ο δημοφιλής ηθοποιός Χάρης Ρώμας, και ο ηθοποιός του Δημ. Θεάτρου Μεγάρων Παν. Σταμπόλας. Μέλη της Λέσχης Ανάγνωσης Κινέττας θα διαβάσουν αποσπάσματα του βιβλίου «Ελ Γκρέκο ο ζωγράφος του Θεού» και η εικαστικός απόφοιτος σχολής Καλών Τεχνών Ελπίδα Φουστέρη θα παρουσιάσει έργα του ζωγράφου.

Στη μουσική, στο τραγούδι και τη λύρα η Καλλιόπη Βασιλείου και η Αρετή Κοκκίνου στην κιθάρα και στο μαντολίνο.

Ηλεκτρονική διεύθυνση:

http://enimerosi-news.gr/afieroma-ston-el-greco-apo-ti-leschi-anagnosis-kinettas/

ΟΙ ΠΡΟΒΕΣ ΤΟΥ ΔΗ.ΘΕ. ΜΕΓΑΡΩΝ ΣΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ!

Ο σκηνοθέτης κ. Γιώργος Μαρδάς και τα μέλη του θιάσου ετοιμάζουν τα σκηνικά για την παράσταση!

Οι δεξιοτέχνες που έχουν αναλάβει την ζωντανή μουσική της παράστασης.

Η άριστη φήμη της θεατρικής ομάδας, του εξαίρετου σκηνοθέτη Γιώργου Μαρδά, από χρόνια είναι καθιερωμένη για τις αδιαλείπτως επιτυχημένες παραστάσεις που έχει παρουσιάσει στο Μεγαρικό κοινό αλλά και σε πολλές άλλες περιοχές της Ελλάδας. Καθώς έχει διαπεράσει η σπουδαία δουλειά τους τα τοπικά όρια! 

Στις 29 Νοέμβρη 2013, είναι η πρεμιέρα του έργου ‘’ΟΝΕΙΡΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΑΤΙΚΗΣ ΝΥΧΤΑΣ’’ που έχουν επιλέξει για τη φετινή σεζόν, θα δοθεί στην αίθουσα θεάτρου του Στρατουδάκειου Πολιτιστικού Κέντρου Μεγάρων, και σε περίπου δέκα παραστάσεις.

Η οικονομική κρίση της εποχής μας, δεν εμπόδισε τον σκηνοθέτη να κρατήσει τα υψηλά επίπεδα πολιτισμού και να ετοιμάσει μια ακόμα φαντασμαγορική, επιτυχημένη παράσταση ώστε να ψυχαγωγήσει ΔΩΡΕΑΝ το θεατρόφιλο κοινό. Έχει διαλέξει να βρίσκονται κοντά του άξιοι συντελεστές (στην ερμηνεία των ρόλων, στο χορό, τη ζωντανή μουσική, τα τραγούδια κ.τ.λ.) με την αμέριστη –πρωτίστως ηθική- συμπαράσταση της ΔΗΚΕΔΗΜΕ των κ. Θανάση Δρένη και κ. Χρήστου Παπαθανασίου.

Στο άκουσμα αυτό, δηλαδή, για το ανέβασμα της παράστασης από τον σκηνοθέτη Γ. Μαρδά και πάνω στον ‘’οργασμό’’ με τις εντατικές πρόβες, τους επισκέφτηκε ο τηλεοπτικός σταθμός ‘’ΑΤΤΙΚΑ ΤV’’ για να παρουσιάσει την εθελοντική, ακάματη κι όπως πάντα σίγουρα, επιτυχημένη δουλειά τους!  

Το θεατρικό έργο ‘’ΟΝΕΙΡΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΑΤΙΚΗΣ ΝΥΧΤΑΣ’’, που επιλέχτηκε από τον σκηνοθέτη έχει ουσιαστικά την μορφή μιας ρομαντικής κωμωδίας. Όμως, ο Ουίλιαμ Σαίξπηρ σε αυτή τη πλοκή, έχει  εμπνευστεί από μια ονειρική Αθήνα και έγραψε ένα έργο εντυπωσιακής πλοκής, όπου το κωμικό στοιχείο κυριαρχεί, ενώ παράλληλα αγγίζονται τολμηρά θέματα και, που το κοινό εύκολα θα αναγνωρίσει πολλά από τούτα να υφίστανται στη σύγχρονη εποχή μας. Καθώς οι αντιθέσεις και οι διαμάχες του έργου απορρέουν από τους έρωτες των ηρώων του αξεπέραστου Σαίξπηρ, όταν τα ερωτικά τρίγωνα αρχίζουν να γίνονται περίπλοκα. Το ύφος του έργου είναι τόσο ανάλαφρο, παιδαγωγικό προς την θεατρική τέχνη, διασκεδαστικό, και  προκαλεί αβίαστα γέλια με τα ιλαρά προβλήματα και τις ονειρώδεις καταστάσεις που αντιμετωπίζουν τα πρόσωπα.

  

Από τις πρόβες (Θίσβη- Λιοντάρι)

ΤΟ ΔΗ.ΘΕ.ΜΕ. ΚΑΙ Ο ΠΟΛΗ ΕΠΙΤΥΧΙΜΕΝΟΣ ΣΚΗΝΟΘΕΤΗΣ ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΑΡΔΑΣ, ΕΡΧΟΝΤΕ ΚΟΝΤΑ ΜΑΣ ΤΟ ΦΘΙΝΟΠΩΡΟ ΜΕ ΜΙΑ ΑΚΡΩΣ ΨΥΧΑΓΩΓΙΚΗ ΘΕΑΣΤΡΙΚΗ ‘’ΑΠΟΨΗ’’

Σκηνή από τις πρόβες....

Εάν η συντονισμένη εντατική εργασία φέρνει την ικανοποίηση με πολύ επιτυχημένα αποτελέσματα; Τότε, και οι ηθοποιοί του Δημοτικού θεάτρου Μεγάρων, υπό την καθοδήγηση του δημοφιλούς και σημαντικού σκηνοθέτη κ. Γιώργου Μαρδά, θα μας παρουσιάσουν  το ερχόμενο Φθινόπωρο -2013-, το πλέον γνωστότερο, πολυδιάστατο και πολυπαιγμένο έργο του Ουίλιαμ Σαίξπηρ ‘’ΟΝΕΙΡΟ ΘΕΡΙΝΗΣ ΝΥΧΤΟΣ’’ με βεβαιωμένη την μεγάλη επιτυχία. Όπως γίνεται κάθε φορά καθώς ανεβάζουν κάποιο θεατρικό έργο από το ‘’Σαιξπηρικό’’ κλασικό ρεπερτόριο. Είναι πάνω από τρεις μήνες που μια, είτε, δυο φορές κάθε εβδομάδα, συναντούνται μελετούν και προβάρουν τους ρόλους τους υπό την άγρυπνη καθοδήγηση του εξαίρετου σκηνοθέτη τους. Άλλωστε, όλοι μας γνωρίζουμε την σχεδόν τέλεια ψυχαγωγική απόδοση που είχαν τα δύο προηγούμενα Σαιξπηρικά έργα (Έμπορος της Βενετίας, Δον Κιχώτης) στο κοινό, όταν αυτά ανέβηκαν από τους ηθοποιούς του ΔΗ.ΘΕ.ΜΕ.

Το  θεατρικό έργο ΟΝΕΙΡΟ ΘΕΡΙΝΗΣ ΝΥΧΤΟΣ, έχει ουσιαστικά την μορφή μιας ρομαντικής κωμωδίας. Όμως, ο Ουίλιαμ Σαίξπηρ σε αυτή τη πλοκή, έχει  εμπνευστεί από μια ονειρική Αθήνα και έγραψε ένα έργο εντυπωσιακής πλοκής, όπου το κωμικό στοιχείο κυριαρχεί, ενώ παράλληλα αγγίζονται τολμηρά θέματα και που το κοινό εύκολα θα αναγνωρίσει πολλά από τούτα να υφίστανται στη σύγχρονη εποχή μας.

Πρόβες με την Εύα και τον Παναγιώτη...

Πρόβες και μελέτη από τον Τάσο....

Ο σκηνοθέτης Γιώργος Μαρδάς με τους ηθοποιούς: Ελένη και Δημήτρη, δουλεύοντας τους ρόλους μίας σκηνής... 

Επίσης πρόβες με τον Δημήτρη και την Άννα...

    

ΤΟ ΣΥΓΧΡΟΝΟ ΜΕΓΑΡΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ

Ο σκηνοθέτης κ. Γιώργος Μαρδάς όταν δημιουργούταν οι χώροι (αίθουσα θεάτρου, αίθουσες υποδοχής) στο "νεκρό" τότε Στρατουδάκειο σε σχέδια δικά του και που μαζί με τους λιγοστούς επαγγελματίες εργάτες, ΕΜΕΙΣ εργαζόμαστε εθελοντικά!

Από τις πρώτες πρόβες του θεατρικού έργου "Ασπίδα" στο τότε "νεκρό" Στρατουδάκειο με Χρήστο και Τάσο που παράλληλα μαζί με τον Παναγιώτη, Σπύρο και εμάς τους υπόλοιπους, εργάστηκαν σκληρά και εθελοντικά για να γίνει πολιτιστικό κέντρο και το κόσμημα των Μεγάρων!

Ο Παναγιώτης επί το έργο της εθελοντικής εργασίας έτσι, για του λόγου το αληθές!

  -Άντε, βρε παιδιά δώστε την ψυχή σας για να τους αφυπνίσουμε! Να τους θυμίσουμε πως υπάρχουν ποιο ενδιαφέροντα πράματα να κάνουν πέρα από το χάσιμο του χρόνου στις καφετέριες. Είναι χρόνια τώρα που έχουν τελματώσει τα Μεγαριτόπουλα.

Πριν περίπου επτά χρόνια, με τούτα τα λόγια, μας εμψύχωνε και φυσικά μας παρείχε κάθε βοήθεια ο τότε Αντιδήμαρχος των Μεγάρων, κ. Κώστας Παπαγιάννης.

Και εμείς, οι ερασιτέχνες ηθοποιοί, μια περίπου δεκαμελής  ομάδα παθιασμένων ανθρώπων για τον πολιτισμό και με μπροστάρη τον σκηνοθέτη κ. Γιώργο Μαρδά. Δίναμε, καταθέσαμε την ψυχή μας, ώστε ήρθαν φορές που ξεπεράσαμε τους εαυτούς μας! Εθελοντικά προσφέραμε εκατοντάδες εργατοώρες, για να φτιαχτούν οι αίθουσες στο Στρατουδάκειο, να διαμορφωθεί ο χώρος στο θεατράκι στα Πευκάκια και από σκουπιδότοπο και άντρο παρανόμων έγινε άλλη μία πανέμορφη εστία πολιτισμού. Να τρέχουμε τις νύχτες και τις ημέρες στη πόλη για να μοιράζουμε προσκλήσεις, να αναρτούμε/κολλάμε διαφημίσεις, να μιλάμε για την θεατρική προσπάθεια μας στους Μεγαρείς (εδώ, θα πρέπει να πούμε όμως και την αλήθεια, εκείνοι, πολλές φορές μας κοιτούσαν αδιάφορα και άλλοτε μας περιγελούσαν γιατί δεν πίστευαν ότι στα Μέγαρα μπορούσαν να ψυχαγωγηθούν με ποιοτικό θέατρο!) Εμείς, ωστόσο δεν χάναμε το κουράγιο μας, πιστεύαμε στις δυνάμεις μας και στο σκηνοθέτη μας. Έτσι, στέλναμε άρθρα στις τοπικές εφημερίδες, στα περιοδικά και στους διαδικτυακούς τόπους ενώ, παράλληλα εργαζόμαστε τα θεατρικά έργα που ανεβάζαμε. Καθώς λοιπόν καταλαβαίνεται, κάποιοι από εμάς. είχανε κυριολεκτικά ξεχάσει την οικογένειά τους για καιρό… Κι όμως, για τίποτα δεν μετανιώσαμε! Διότι η αναγνώριση της αγάπης για τον πολιτισμό και των πολλών κόπων μας ήρθε με γεμάτες αίθουσες, εντός/εκτός των Μεγάρων και το αυθόρμητο/ ζεστό χειροκρότημα του κοινού. Η χαρά μας ερχόταν καθώς ο κόσμος καθημερινά στους δρόμους, μας συνέχαιρε (μάλιστα και αυτοί που αρχικώς δεν μας εμπιστευόταν). Η φλόγα σε τούτο το κομμάτι του πολιτισμού που κρατούσε αναμένει ο τότε Αντιδήμαρχος κ. Κώστας Παπαγιάννης έγινε μεγάλη πυρκαγιά και άναψε στις ψυχούλες των Μεγαρέων! Ώστε, έτσι φθάσαμε σαν τοπικό θέατρο να έχουμε τρεις σκηνές με πάνω από 200 άτομα! Είχαμε την σκηνή ενηλίκων, την σκηνή των εφήβων και την παιδική σκηνή.

Μα, η αλλαγή της Δημοτικής Αρχής έφερε και αλλαγές με… Ίσως να είναι η κρίση, ίσως και οι πιέσεις από τρίτους που πίστεψαν ότι μπορούσαν (το περίφημο οικοδόμημα του πολιτισμού που με πολλή αγάπη, πάρα πολλούς κόπους και πόνους είχαμε κτίσει για τους Μεγαρείς και που η φήμη του ήταν πανελλαδική), να το διαχειριστούν…  Ξαφνικά, γίναμε στο τοπικό θέατρο δυο σκηνές ενηλίκων, λες και δεν μπορούσαμε να αφομοιωθούμε όλοι οι εραστές της τέχνης, σε μια σκηνή; Αλλά όπως είπαμε, άλλαξε η διοίκηση και οι αιρετοί θεώρησαν ό,τι η λύση ήταν ένας πρώην τριτοτέταρτος ηθοποιός και νυν συνταξιούχος εκφωνητής, να κάνει τον σκηνοθέτη και έτσι να καρπώνονται ΟΛΟΙ την δική μας φήμη στον πολιτισμό που βέβαια αποκτήθηκε μόνο με πολλή εθελοντική εργασία καταθέτοντας πάντα ψυχή… Μα, όμως το Μεγαρικό κοινό, που είχε ήδη εκπαιδευτεί στη ποιότητα της θεατρικής ψυχαγωγίας, δεν ικανοποιείτε πια με πρόχειρες ‘’παραστασούλες’’. Και έτσι βρεθήκαμε εμείς, σχεδόν στο δρόμο, ενώ άδειασαν οι εφηβικές και οι παιδικές σκηνές…

Όχι, εμείς δεν έχουμε παράπονο, διότι γνωρίζουμε πως όταν βρισκόμαστε κάτω από την αιγίδα Δημοτικών Αρχών, καταντάμε κάποτε σαν εκείνες τις πλατείες που με κάθε Δημοτική αλλαγή, γκρεμίζονται και ξαναφτιάχνονται… Δεν έχουμε παράπονο γιατί οι Μεγαρείς μετά από τις ελαφρές ‘’παραστασούλες’’, που βλέπουν, μας ρωτάνε με αγωνία πότε ΕΜΕΙΣ θα ανεβάσουμε έργο; Μας μιλούν για τον ‘’Ζορμπά’’, τον ‘’Έμπορα της Βενετίας’’,  την ‘’Ασπίδα’’, την ‘’Πάστα Φλώρα’’  και τα άλλα θεατρικά που ανεβάσαμε και τους διασκεδάσαμε ψυχαγωγώντας τους ποιοτικά. Και εμείς, τους απαντάμε πως δεν έχουμε αδρανήσει, δουλεύουμε, κάνουμε πρόβες για το θεατρικό ‘’Όνειρο καλοκαιρινής νύχτας’’ του Σαίξπηρ, που είναι προγραμματισμένο να ανέβει το Φθινόπωρο… Διότι εμείς, δεν είμαστε επαγγελματίες να πουλάμε ‘’όνομα’’, ώστε να ανεβάζουμε σε δυο μήνες παραστάσεις, είμαστε παθιασμένοι με την θεατρική τέχνη και θέλουμε να καταθέτουμε πάντα πάνω από τις δυνάμεις μας στο όνομα του πολιτισμού… Έτσι, κάθε εβδομάδα, μία με δύο φορές κάνουμε πρόβες για αρκετούς μήνες υπό το άγρυπνο βλέμμα του εξαίρετου σκηνοθέτη μας κ. Γιώργου Μαρδά.

Συμπαθάτε με που ‘’έγδυσα’’ την ψυχή μου. Ίσως να στενοχωρήσω κάποιους και τούτο δεν ήταν ο στόχος μου, αλλά οι πιέσεις του κόσμου (στην προκειμένη των Μεγαρέων) πολλές φορές γίνονται η αφορμή για να αναγκαστείς να πεις μόνο και όλη την αλήθεια.                     

Νίκος Μάθεσης.

Ο Νίκος Μάθεσης.
Πηγή εικόνας:http://rebetikotragoudi.blogspot.com/2010/12/blog-post.html


Θα μπορούσα να γράψω πάρα πολλά για τον Νικόλα (όπως έλεγε τον ξάδελφό του ο πατέρας). Θα μπορούσα να γράψω δεκάδες σελίδες για το σπίτι των παππούδων –εκεί στην οδός Χαλκιδικής του Βοτανικού- και ιδιαίτερα το υπόγειό του που έβρισκε κατά καιρούς ‘’καταφύγιο’’ ο Νίκος μαζί με τους φίλους του και έπαιζαν με τις ώρες τα όργανα.
Είναι αλήθεια ότι ο παππούς μου, ο Ανδρέας, δεν ήθελε αυτά τα πάρε-δώσε του Νίκου και συχνά έδειχνε την αποστροφή του γι’ αυτή τη κατάσταση, αλλά η γιαγιά η Άννα (μία κυριολεκτικά άγια γυναίκα), πάντα έβρισκε τον τρόπο να δώσει ‘’στέγη’’ στο Νίκο και στους μουσικούς φίλους του. Εκείνη την εποχή δε, το χασίς δεν είχε ακόμη απαγορευτεί και τούτοι πάνω στα μεράκια του μπουζουκιού, φούμερναν… Όταν μύριζε η γιαγιά απ’ το υπόγειο τα ντουμάνια, νόμιζε πως ο Νίκος λιβάνιζε και να σου να σταυροκοπιέται λέγοντας στα παιδιά της: είδατε πόσο χριστιανός είναι ο εξάδελφός σας, δεν μπορώ να καταλάβω τι έχει πιάσει τον πατέρα σας και δεν τον θέλει στο σπίτι;
Άλλες εποχές, άλλοι άνθρωποι…

Ας κάνουμε τώρα ένα μικρό οδοιπορικό στο πορτρέτο του Νίκου Μάθεση απ’ την ηλεκτρονική σελίδα: http://www.e-orfeas.gr/artists/portraits/2093-article.html

Ο Νίκος Μάθεσης ο ‘’Τρελάκιας’’ (1907-1975) αποτελεί μια ιδιαίτερη περίπτωση στο χώρο του ρεμπέτικου τραγουδιού. Θεωρείται ένας από τους πρωτοπόρους στιχουργούς του με σημαντική προσφορά, ενώ η καλλιτεχνική αξία του, σύμφωνα με τους ρεμπετολόγους, είναι μεγάλη. Παράλληλα όμως υπήρξε και μια προσωπικότητα μοναδική και προκλητική που έζησε κι έδρασε, πέρα από τα όρια και τις κοινωνικές συμβάσεις, στους ημιπαράνομους χώρους του Πειραιά και στο γκέτο της Δραπετσώνας. Εκεί επιβλήθηκε κι έγινε ένα ξεχωριστό πρόσωπο που έγραψε ιστορία στην εποχή του, στην πιάτσα του Πειραιά, στον υπόκοσμο και στον κόσμο των ρεμπέτηδων.
Η μυθιστορηματική ζωή του ξεκινά από τη Σαλαμίνα, στην οποία γεννήθηκε το 1907. Γύρω στα 1916-1917 εγκαταστάθηκαν οικογενειακώς στον Πειραιά, στον Άγιο Νικόλαο στο Τελωνείο. Ο πατέρας του, ο Γιώργος Μάθεσης, ήταν ένας από τους μεγαλύτερους ιχθυέμπορους στην Κεντρική Ιχθυαγορά του Πειραιά. Το 1922 ο Ν. Μάθεσης, σε ηλικία 15 ετών, βρέθηκε στην ψαραγορά κι από ‘κεί, όπου μεγάλωσε κι ανδρώθηκε, μπήκε, αργότερα, στην πιάτσα του Πειραιά.
Σ’ αυτόν τον άγριο κόσμο προσπάθησε να γίνει από τους πρώτους και καλύτερους μάγκες. Ήθελε να γίνει πρωτοπαλίκαρο και άρχισε να κάνει κατορθώματα πάνω στη μαγκιά και το νταηλίκι. Όλοι οι κουτσαβάκηδες κι οι νταήδες προπολεμικά τον υπολόγιζαν. Νόμος του ο νόμος της μαγκιάς. Ήταν πασίγνωστος. Μόλις έλεγε Νίκος Τρελάκιας, τον γνωρίζανε και οι πέτρες. Το 1938 μάλιστα έκανε και φόνο, όπου, βρισκόμενος σε άμυνα, σκότωσε τον Στρίγκλα, τον μάγκα και το φόβητρο της Φρεαττύδας.
Στη δισκογραφία του ρεμπέτικου μπήκε νωρίς, από το 1930, σαν ένας από τους πρώτους στιχουργούς του. Ηχογράφησε τα πρώτα του τραγούδια («Μες στου Νικήτα τον τεκέ» και «Ο γεωργός») με τον Γιώργο Παπασιδέρη και συνεργάστηκε με όλους τους γνωστούς συνθέτες της περιόδου 1930-1939, Γιάννη Δραγάτση ή Ογδοντάκη ή Ογδόντα, Δημήτρη Μπαρούση ή Μπαρού ή Λορέντζο, Μανόλη Χρυσαφάκη ή Φυστιξή, Γιώργο Μπάτη, Πέτρο Κυριακού, Ανέστη Δελιά ή Αρτέμη και φυσικά τον Στελλάκη Περπινιάδη(1934) με, το πασίγνωστο χασάπικο, τη θρυλική «Γάτα»:
Τραγούδια του τραγούδησε και η υπέροχη και ανεπανάληπτη Ρόζα Εσκενάζυ. Τα τραγούδια του είναι τα πιο αντιπροσωπευτικά εκείνης της περιόδου και σαν στιχουργός κατατάσσεται στους πρωτοπόρους του ρεμπέτικου και λαϊκού μας τραγουδιού με ουσιώδη προσφορά στην ανάπτυξή του εκείνα τα χρόνια.
Στα επόμενα χρόνια συνεργάστηκε με τον Γιάννη Παπαϊωάννου, τον Σταύρο Τζουανάκο και με τον Βασίλη Τσιτσάνη. Το τραγούδι τους «Σε διώξαν απ’ την Κοκκινιά» ήταν από τις πιο μεγάλες επιτυχίες της εποχής(1950), ένα κλασικό ζεϊμπέκικο που παίζεται και τραγουδιέται μέχρι τις μέρες μας :
Τελευταίο του τραγούδι (ανέκδοτο) που ηχογραφήθηκε, μετά το θάνατό του, είναι το «Ένας λεβέντης έσβησε» (γραμμένο για το θάνατο του Άρη Βελουχιώτη) με τον Γιώργο Νταλάρα στο δίσκο «Τα ρεμπέτικα της κατοχής» (1980).
Ο Νίκος Μάθεσης έχει κατακτήσει, άξια κι αδιαμφισβήτητα, την πρωταγωνιστική του θέση στην ρεμπέτικη ιστορία. Αποτελεί μοναδική περίπτωση πληρότητας και αυθεντικότητας, όπου λόγος και έργο ταυτίζονται στα πλαίσια ενός βίου ακραίου, προκλητικού, αλλά, συνάμα, και δημιουργικού.

Περισσότερα Νίκος Μάθεσης, ο θρυλικός τρελάκιας του ρεμπέτικου: ένα πορτρέτο και ένας μονόλογος | Ορφέας: Το ελληνικό τραγούδι και η ελληνική μουσική στο διαδίκτυο http://www.e-orfeas.gr/artists/portraits/2093-article.html#ixzz1MnviIugW

Η λαϊκή και η θρησκευτική μας παράδοση για τη Αγία και Μεγάλη Εβδομάδα.

Η Ελλάδα, θεωρείται μια από τις πλουσιότερες σε πολιτιστικό απόθεμα χώρες.
Ένας πολιτισμός πολύμορφος που ξεκινάει από τους προϊστορικούς χρόνους και
συνεχίζεται με την πλούσια μυθολογία, το θαύμα της κλασσικής αρχαιότητας, την
πλούσια λαϊκή παράδοση και τη κληρονομιά των ιστορικών χρόνων. Αυτή την λαϊκή
παράδοση και κληρονομιά, συναντάμε όχι μόνο σε κάθε γωνιά της Ελληνικής γης
αλλά όπου απανταχού της γης έχουν μεταναστεύσει ή κατοικούν Έλληνες. Που
σημαίνει ότι σαν λαός είμαστε άρρηκτα δεμένοι με τον τόπο μας, τον πολιτισμό
μας, τη θρησκεία μας, τους χορούς μας, τα τραγούδια μας, τα ήθη και τα έθιμά μας.
Τη Μεγάλη Εβδομάδα, εμείς οι Έλληνες, βιώνουμε τα πάθη και την ανάσταση του Χριστού συμμετέχοντας ενεργά σε αυτά με «συμπόρευση», «συσταύρωση» και «συνανάσταση»! Ο Χριστός με την θέληση του (εκουσίως), έπαθε και ανέστη για να σωθούμε όλοι εμείς! Ετούτο σημαίνει ότι δεν λυπούμαστε «μοιρολατρικά» για το Πάθος του, αλλά για τις δικές μας αμαρτίες και αφού μετανιώσουμε ειλικρινώς μπορούμε την αντικειμενική σωτηρία που χάραξε ο Χριστός να την κάνουμε και υποκειμενική - προσωπική σωτηρία.

Μεγάλη Δεύτερα ο Χριστός στη μαχαιρά
Μεγάλη Τρίτη ο Χριστός εκκριθεί
Μεγάλη Τετάρτη ο Χριστός εχάθει
Μεγάλη Πέμπτη ο Χριστός εβρέθει
Μεγάλη Παρασκευή ο Χριστός στο καρφί
Μεγάλο Σάββατο ο Χριστός στον τάφο
και την Κυριακή Χριστός Ανέστη!

Έτσι πριν ν' αρχίσει η Μεγάλη Εβδομάδα γιορτάζουμε πρώτα το Σάββατο του Λαζάρου, που ο Χριστός ανάστησε τον φίλο του τον Λάζαρο ως προειδοποίηση για την δική Του Ανάσταση. Την άλλη μέρα γιορτάζουμε την Κυριακή των Βαΐων όπου ο Κύριος μπήκε με τιμή στα Ιεροσόλυμα. Μετά την Λειτουργία ο Ιερέας ευλογεί και μας δίνει σταυρούς από βάγιες. Αυτούς τους σταυρούς τους βάζουμε στα εικονίσματα, κοντά στην εξώπορτα είτε όπου αλλού χρειαζόμαστε “προστασία”. Είναι έθιμο να φάμε ψάρι των Βαΐων όπως μας λέει και το ποίημα:

Βάγια, βάγια των βαγιών
τρώμε ψάρι και κολιόν
και την άλλη Κυριακή
τρώμε το ψητό αρνί!

Η Μεγάλη Εβδομάδα είναι πένθιμος περίοδος όπου θυμόμαστε τα Πάθη του Ιησού Χριστού. Δεν επιτρέπονται γλέντια ούτε άλλες διασκεδάσεις, όλη την εβδομάδα. Κάθε ιερή ακολουθία της Μεγάλης Βδομάδας εξιστορεί τα Πάθη του Χριστού. Γίνεται μάλιστα αυστηρή νηστεία καθόλη την εβδομάδα και κυρίως την Μεγάλη Παρασκευή.
Ακολουθίες της Μεγάλης Εβδομάδος:
Την Κυριακή των Βαΐων το βράδυ και την Μεγάλη Δευτέρα το βράδυ γίνεται η Ακολουθία του Νυμφίου. Θυμόμαστε επίσης την περίπτωση του Ιωσήφ, που παρόλο που ήταν γεμάτος καλοσύνη, τ' αδέλφια του τον πούλησαν για σκλάβο. Η Εκκλησία μας τον παραλληλίζει με τον Χριστό.
Την Μεγάλη Τρίτη το βράδυ γίνεται η Ακολουθία του Νυμφίου και θυμόμαστε την αμαρτωλή γυναίκα που ήρθε συντριμμένη και άλειψε τα πόδια του Ιησού με μύρα και δάκρυα. Ακούμε το ωραίο τροπάριο της Κασσιανής, που ψάλλετε το βράδυ: "Κύριε, η εν πολλαίς αμαρτίαις περιπεσούσα γυνή...".
Την Μεγάλη Τετάρτη το πρωί γίνεται η Προηγιασμένη Θεία Λειτουργία, και το απόγευμα ή βράδυ γίνεται το Μυστήριο του Αγίου Ευχελαίου. Στο Ευχέλαιο ο παπάς διαβάζει εφτά ευαγγέλια, κι εφτά ευχές για να ευλογήσει λάδι που το χρησιμοποιούμε για την θεραπεία ψυχικών και σωματικών ασθενειών. Μετά την ακολουθία του Αγίου Ευχελαίου, ο παπάς μας σταυρώνει με λάδι στο μέτωπο, μάγουλα, σαγόνι, και χέρια. Η Μεγάλη Τετάρτη είναι η ημέρα προδοσίας του Ιούδα.
Η Μεγάλη Πέμπτη είναι η ημέρα του Μυστικού Δείπνου. Την Μεγάλη Πέμπτη το πρωί γίνεται η Λειτουργία του Μεγάλου Βασιλείου και λένε ότι είναι καλό να κοινωνήσεις την Μεγάλη Πέμπτη. Την Μεγάλη Πέμπτη είναι έθιμο να βάψεις κόκκινα Πασχαλιάτικα αυγά. Το βράδυ γίνεται ο Εσπερινός των Δώδεκα Ευαγγελίων (που διηγούνται τα πάθη του Χριστού). Μετά το πέμπτο Ευαγγέλιο γίνεται η περιφορά του Εσταυρωμένου. Τα παπαδάκια προχωρούν μπροστά με λαμπάδες, ένα από τα παπαδάκια θυμιάζει, ακολουθεί ο παπάς σηκώνοντας τον Σταυρό με τον Χριστό, με αναμμένα κεριά πάνω στον Σταυρό, και γίνεται η περιφορά μέσα στην Εκκλησία καθώς όλοι ψάλλουν τον συγκλονιστικό ύμνο "Σήμερον κρεμάται επί ξύλου ο εν είδασει την γή κρεμάσας....". Μετά τον εσπερινό γυναίκες στολίζουν τον επιτάφιο με λουλούδια.
Η Μεγάλη Παρασκευή είναι η ημέρα της Ταφής του Χριστού. Το πρωί γίνεται η ακολουθία των Μεγάλων Ωρών. Το απόγευμα γίνεται η Ακολουθία της Αποκαθήλωσης όπου ο παπάς βγάζει το σώμα του Χριστού από τον Σταυρό και τον τοποθετεί μέσα στον Επιτάφιο. Μετά την Αποκαθήλωση όλοι ασπάζονται τον Επιτάφιο, και τα παιδιά περνάνε κάτω από τον Επιτάφιο τρεις φορές. Στην Ελλάδα οι πιστοί πάνε από εκκλησία σε εκκλησία γιά να προσκυνήσουν τους διάφορους Επιτάφιους. Το βράδυ γίνεται η ακολουθία του Επιτάφιου Θρήνου και η Περιφορά του Επιτάφιου. Στην Ελλάδα περιφέρουν τον Επιτάφιο σε όλο το χωριό, ή πόλη, και πολλές φορές οι περιφορές των διάφορων εκκλησιών συναντιούνται και συνεχίζουν μαζί την περιφορά. Είναι έθιμο την Μεγάλη Παρασκευή να πιούμε ξύδι όπως έδωσαν του Χριστού όταν ήταν πάνω στο Σταυρό και είπε ότι διψούσε.
Το Μεγάλο Σάββατο το πρωί γίνεται η Λειτουργία του Μεγάλου Βασιλείου. Είναι η προαναγγελία του μεγάλου γεγονότος με την φράση του ιερέα: "Ανάστα ο Θεός κρίνων την γην...". Και το βράδυ γίνεται η Ακολουθία της Αναστάσεως. Είναι συνήθειο ο νονός ή η νονά ν' αγοράσουν την Λαμπάδα της Λαμπρής για τα βαφτιστικά τους. Όλοι ντύνονται με καινούργια ρούχα και πηγαίνουν στην Εκκλησία. Λίγο πριν τα μεσάνυχτα, όλα τα φώτα της εκκλησίας σβήνουν, και πέφτει παντού σκοτάδι. Μόλις έρθουν τα μεσάνυχτα ο παπάς ψάλλει το "Δεύτε λάβετε φως" και βγαίνει με την λαμπάδα του αναμμένη μέσα από την Ωραία Πύλη, και δίνει το φως σ' όλους τους εκκλησιαζόμενους (ο ένας το δίνει στον άλλον). Μετά όλοι βγαίνουν έξω όπου ο παπάς διαβάζει το Ευαγγέλιο της Αναστάσεως και μόλις τελειώσει όλοι ψάλλουν:

"Χριστός Ανέστη εκ νεκρών
θανάτων θάνατον πατήσας
και τοις εν τοις μνήμασι,
ζωήν χαρισάμενως"

Στην Ελλάδα μόλις ψάλλουν το Χριστός Ανέστη αρχίζουν πυροτεχνήματα. Στην Εκκλησία ακολουθεί η Θεία Λειτουργία κι ο κατηχητικός λόγος του Ιωάννου του Χρυσοστόμου. Μετά την Ανάσταση οι πιστοί παίρνουν το Άγιο Φως στο σπίτι με τις λαμπάδες τους, και κάνουν το σχήμα του σταυρού με τον καπνό της λαμπάδας στην είσοδο του σπιτιού. Μετά ανάβουν το καντήλι με το Άγιο Φως όπου προσπαθούν να το κρατήσουν τουλάχιστον από τρεις μέχρι και σαράντα ημέρες (στα παλαιότερα χρόνια πολλές νοικοκυρές διατηρούσαν το Άγιο φώς όλο το χρόνο). Κατόπιν τρώνε το Αναστάσιμο γεύμα, που είναι συνήθως η μαγειρίτσα -σούπα από αρνίσια, κατσικίσια ή βοδινά εντόσθια-. Τσουγκρίζουν επίσης κόκκινα αυγά, τρώνε κουλούρια και τσουρέκια. Την Κυριακή του Πάσχα σε πολλά μέρη της Ελλάδας ψήνουν το αρνί στη σούβλα, μαζί με το κοκορέτσι. Το αρνί που τρώμε το Πάσχα συμβολίζει τον Χριστό που θυσιάστηκε σαν το αρνί για τη δική μας σωτηρία.
Το απόγευμα στην Εκκλησία, γίνεται ο Εσπερινός της Αγάπης (γιατί οι χριστιανοί ανταλλάσσουν αδελφικό ασπασμό) όπου διαβάζουν το Ευαγγέλιο σε διάφορες γλώσσες.
Το πότε θα εορτάζεται το Πάσχα, καθορίστηκε από την Πρώτη Οικουμενική σύνοδο στη Νίκαια της Βιθυνίας το 325 μ.Χ. Αποφασίστηκε να εορτάζεται το Πάσχα την πρώτη Κυριακή μετά την πανσέληνο της εαρινής ισημερίας (και μετά το Πάσχα των Ιουδαίων).
Για σαράντα μέρες οι Ορθόδοξοι Χριστιανοί χαιρετούν ο ένας τον άλλον λέγοντας "Χριστός Ανέστη" και απαντώντας "Αληθώς Ανέστη".

“Αψηφώντας” την εκπαίδευση στο πολιτισμό…

Πηγή εικόνας: http://www.megara.gr/Articles.aspx?LangID=1&FolderID=8188167b-08ce-4025-b79b-373e9698ad18&year=&searchstr=&PageNo=9&EntityID=be0f169b-982b-4752-8eb5-f335260e4941


Από το 1992 (19 χρόνια) παρακολουθώ σεμινάρια θεάτρου, τα τέσσερα τελευταία χρόνια υπάρχω εκπαιδευόμενη το θέατρο, στις πολύ στιβαρές σκηνοθετικές γνώσεις ενός σπουδαίου ανθρώπου πρώτα και μετά σκηνοθέτη, που ακούει στο όνομα Γιώργος Μαρδάς.
Ο Γιώργος Μαρδάς βρέθηκε στη περιοχή μας πριν πέντε χρόνια όπου ανέλαβε μια σχεδόν διαλυμένη ερασιτεχνική θεατρική ομάδα με όντως πάρα πολλά προβλήματα –όπως: απόρριψη αρκετών ερασιτεχνών ηθοποιών από προηγούμενους σκηνοθέτες, μεγάλη διακύμανση συμφωνίας στις προσωπικότητες, τοπικές πολιτικές πεποιθήσεις, κ.τ.λ.-.
Καθώς καταλαβαίνετε δεν ήταν μία εύκολη υπόθεση σε τούτο το “άναρχο κοπάδι” (πάνω από 35 άτομα κάθε φορά στις παραστάσεις), να μπει μία σειρά. Μεγαλύτερο δε πρόβλημα ήταν, ότι δεν υπήρξε ένας χώρος έκφρασης. Δηλαδή, δεν υπήρχε καμία Δημοτική θεατρική αίθουσα, παρά ένας ενοικιαζόμενος κινηματογράφος για τις περισσότερες πολιτιστικές εκδηλώσεις του Δήμου (να φανταστείτε πως οι πρώτες πρόβες γινόντουσαν έξω από την πόρτα του Μουσικού ομίλου)…Αργότερα οι πρόβες συνεχίστηκαν στο υπαίθριο θεατράκι και ο πρώην Αντιδήμαρχος των Πολιτιστικών κος Κωνσταντίνος Παπαγιάννης, βλέποντας την ταλαιπωρία όλων, συνέβαλε ώστε να μας παραχωρηθεί το Στρατουδάκειο Πολιτιστικό Κέντρο και που ήταν μία μεγάλη αίθουσα όπου η ακουστική της τότε, σαφώς και δεν εξυπηρετούσε το πολιτιστικό σκοπό της και παρέμενε αδρανής σαν “πολιτιστικό κέντρο”.
Μαζί με τις πρόβες, ο σκηνοθέτης Γιώργος Μαρδάς, σχεδίαζε και την σημερινή θεατρική αίθουσα Σουσαρίων. Η Δημοτική Αρχή παράσχει ηθική, υλική συμπαράσταση κι όλοι μαζί εργαζόμαστε σκληρά για να δημιουργηθεί η αίθουσα που σήμερα κοσμεί τον Δήμο και δεν είναι ενοικιαζόμενη και γίνονται εκεί πάρα πολλές πολιτιστικές εκδηλώσεις και το σημαντικότερο; Απόκτησε το πολιτιστικό κέντρο την ουσιαστική του αξία!!!
Άρχισαν έτσι οι πολίτες να γνωρίζουν την σκληρή εργασία που γινόταν αλλά και να ψυχαγωγούνται εκπαιδευόμενοι στα θεατρικά δρώμενα, στη τέχνη, στο πνεύμα.
Αναζωπυρώθηκαν ακόμη οι ομάδες εφήβων και παίδων, έως που έφθασαν να εκπαιδεύονται περί τα 135 άτομα –παιδιά, έφηβοι-.
Υπήρξε μια σημαντική άνοδο πολιτισμού στους Δημότες με πρώτο αρωγό τον Δήμο φυσικά και που τον αντιπροσώπευε ο κος Αντιδήμαρχος Κωνσταντίνος Παπαγιάννης – επί Αντιδημαρχίας του έγιναν πάρα πολλά πολιτιστικά γεγονότα που συζητήθηκε η πόλης μας με θετικά κριτήρια σε όλη την Ελλάδα-.
Τέσσερα χρόνια στο θέατρο, τέσσερεις σπουδαίες, πολύ επιτυχημένες, παραστάσεις αξιώθηκα να γνωρίσω… Κι ο κόσμος να μας ρωτά ποιο θα είναι το επόμενο έργο, πότε θα ανεβεί η επόμενη παράσταση;
Ο λαός μας έχει μια σοφή ρήση που πολλές φορές θυμήθηκα τούτα τα τελευταία τέσσερα χρόνια: “Πετροβολούν το δένδρο που κάνει καρπούς”. Και εμείς πολλές φορές “πετροβοληθήκαμε” ως συνήθως, γιατί θυσιάσαμε ψυχή, χρήμα, προσωπική εθελοντική εργασία, προσωπική ζωή για να εκπαιδευτούμε και να μεταφέρουμε τον πολιτισμό…
Ώσπου ξαφνικά μαθαίνω ό,τι με την αλλαγή της Δημοτικής αρχής, όλα ετούτα πρέπει να διαγραφούν, διότι κάποιος συντοπίτης σκηνοθέτης-ηθοποιός- εκφωνητής ραδιοφώνου (άγνωστο εάν ενεργεί με την συναίνεση της νέας Καλλικρατικής Δημοτικής Αρχής κι αν όντως πράγματι ενεργεί υπό της συναίνεση της νέας Δημοτικής Αρχής, γιατί δεν έγιναν τα πράγματα με τη νόμιμη οδό; ) Μας καλεί την Κυριακή (10/04/2011) στο πολιτιστικό κέντρο ΣΑΝ ΙΔΙΩΤΗΣ, για να μας μιλήσει ότι θα είναι ο νέος σκηνοθέτης…. Και εκεί, εχθές να παραβρίσκονται δημοσιογράφοι του τοπικού τύπου, δηλαδή, μια επίσημη παρουσία της Δημοτικής θέσης του σκηνοθέτη!!!
Ποιόν σκοπό εξυπηρετούν τούτες οι πραγματικά ανεπίσημες και “ημιπαράνομες” κινήσεις πίσω απ’ την πλάτη όλων αυτών των ανθρώπων, που πέντε χρόνια τώρα ανεβάζουν συνεχώς τον πολιτισμό και κατά συνέπεια την πόλη των Μεγάρων σε υψηλά βάθρα;
Μην μου απαντήσετε με τις ασαφείς δικαιολογίες περί της οικονομικής κρίσης κι ότι ο σκηνοθέτης συντοπίτης προσφέρει δωρεάν τις υπηρεσίες του…
Θα είναι κουτό να ισχυριστούμε πως 5-6 χιλιάδες ευρώ (αμοιβή σκηνοθέτη) σένα προϋπολογισμό 51.000.000- 55.000.000 περίπου ευρώ για το 2011 θα επιβαρύνει το Δήμο!
Αληθινά αγαπώ το θέατρο και θα σταθώ κοντά σε κάθε σκηνοθέτη να εκπαιδευτώ, αλλά όχι με πράξεις που δεν έχουν καθαρότητα -από πλευράς νομιμότητας- και διαγράφουν με μια μονοκοντυλιά τoν αγώνα για τα σπουδαία πολιτιστικά γεγονότα των προηγούμενων...

Ο Δον Κιχώτης "ανεβαίνει" στη πόλη των Μεγάρων.

Πηγή εικόνας: http://www.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_kathglobal_2_25/12/2005_1285023


Με το πολυσυζητημένο θεατρικό έργο «Δον Κιχώτης» ξεκινά τις παραστάσεις του το ΔΗ. ΘΕ. ΜΕ., στο Στρατουδάκειο Πολιτιστικό Κέντρο του Δήμου Μεγαρέων.
Στις 11 του Μάρτη θα συγκλονίσει τους θεατρόφιλους η αναμενόμενη παράσταση καθώς το έργο του Μιγκέλ Θερβάντες έχει σκληρά δουλευτεί από όλους, επί ένα χρόνο, για να αποδοθούν όσο καλύτερα γινόταν τα ουσιαστικά ανθρώπινα μηνύματα του κλασικού έργου.
Οι εξαίρετα καλοδουλεμένες σκηνές της υπόθεσης, διαδέχονται η μία την άλλη μέσα από ένα καταιγισμό συναισθημάτων και προκαλούν τον θεατή να αναγνώσει τις προσωπικές του βιωματικές εμπειρίες που ο σύγχρονος ρεαλισμός της οικονομικής κρίσης έχει συμπιέσει κάτω απ’ τις διάφορες κοινωνικές καταπιέσεις. Η ψυχαγωγική επαφή του κοινού είναι γεγονός και πέρα απ’ την αδιαμφισβήτητη θετική επιρροή υπάρχει η έντονη διέξοδο της διασκέδασης για όλες τις ηλικίες.
Οι έμπειροι πια ερασιτέχνες ηθοποιοί (αφού είναι ήδη το πέμπτο συνεχόμενα επιτυχημένο θεατρικό έργο που ανεβάζουν), υπό την καθοδήγηση του εξαίρετου σκηνοθέτη Γιώργου Μαρδά, θα καθηλώσουν τον θεατή με την αξεπέραστη ερμηνεία τους καθώς αβίαστα θα συγκινούν και θα προκαλούν ακράτητα γέλια στη διαδρομή της παράστασης.
Συγχαρητήρια για μια ακόμη φορά, πρώτα στο νεοεκλεγέντα Δήμαρχο κ. Γιάννη Μαρινάκη και στους αιρετούς συμβούλους τους, όπου κατάφεραν να ξεπεράσουν τα όποια οικονομικά εμπόδια και να προσφέρουν στους Δημότες τους ,τούτη τη μεγαλειώδη θεατρική παράσταση που δεν υστερεί σε τίποτα από τις Αθηναϊκές των μεγάλων πολυδάπανων θεάτρων! Συγχαρητήρια και στους συντελεστές της παράστασης για την ακάματη καλλιτεχνική προσπάθειά τους ώστε να αποδώσουν με ψηλή ποιότητα και άκρα φυσικό τρόπο σε όλες τις διαστάσεις του, για το κοινό, το πραγματικά αυτό δύσκολο έργο.
Έχουμε λοιπόν όλοι το δικαίωμα να απολαύσουμε ψυχαγωγικά, στις 11 του Μάρτη, δωρεάν την υπέροχη παράσταση του «Δον Κιχώτη».

Με το θεατρικό έργο «Δον Κιχώτη» δίδει το δυναμικό της παρών η νέα Δημοτική Αρχή του Καλλικρατικού Δήμου Μεγάρων.

Στις 11/3/2011 ανεβαίνει η εξαίρετη θεατρική παράσταση «Δον Κιχώτης» στα Μέγαρα.
Το ΔΗ.ΘΕ.ΜΕ., για άλλη μια χρονιά διάλεξε απ’ το κλασικό ρεπερτόριο της λογοτεχνίας, το έργο «Δον Κιχώτης» του Miguel de Cervantes (Μιγκέλ Θερβάντες), που θα παρουσιάσει στο κοινό.
Το αγαπημένο έργο του παγκόσμιου κλασικού ρεπερτορίου, θα ανέβει σε μία σειρά παραστάσεων από τη θεατρική ομάδα ενηλίκων του Δημοτικού Θεάτρου Μεγάρων (ΔΗ.ΘΕ.ΜΕ.) με πρώτη παράσταση στις 11 Μαρτίου 2011, στην αίθουσα Σουσαρίων του Στρατουδάκειου Πολιτιστικού Κέντρου Μεγάρων.
Είναι ένα έργο μεστό, μεγαλειώδες, που ισορροπεί ανάμεσα στο τραγικό και το κωμικό, στη συγκίνηση και στο γέλιο, αποτυπώνοντας με τρόπο γλαφυρό την πραγματική εικόνα του ήρωα του, του παντοτινού ονειροπόλου, Δον Κιχότε Ντε Λα Μάντσα!
Ο «Δον Κιχώτης», ένα από τα κορυφαία έργα της παγκόσμιας λογοτεχνίας, που εξακολουθεί να συγκινεί μέχρι σήμερα, διότι είναι βαθιά ανθρώπινο. Εκείνο που καθιστά τον Δον Κιχώτη το δημιούργημα του Θερβάντες είναι ότι (ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΑ) τα βασικά πρόσωπα του έργου είναι τρία: «Ο Δον Κιχώτης, ο Σάντσο Πάντσα και ο ίδιος ο Θερβάντες, που δεν εμφανίζεται απλώς ως ο αφηγητής, χρησιμοποιώντας το πρώτο πρόσωπο και κατευθύνοντας τον αναγνώστη, αλλά και ως εκείνος που ξέρει περί ποίου ο λόγος, αφού η ζωή του υπήρξε αρκούντως δονκιχωτική…»
Όλοι μας, λίγο πολύ, κρύβουμε μέσα μας ένα Δον Κιχώτη, ένα Σάντσο Πάντσα κι ένα Θερβάντες. Αυτό το αταίριαστο κι όμως αχώριστο ανθρώπινο τρίο συμβολίζει τη πολυπρόσωπη ανθρώπινη φύση. Είναι η φαντασία, η λογική και οι αισθήσεις που μπλέκονται καθώς αντιμάχονται η μια την άλλη, αλλά τις κουβαλάμε πάντα μέσα μας!
Ο «Δον Κιχώτης» που είναι ένα έργο αλληγορικό, αντισυμβατικό, πολλαπλών προσεγγίσεων, και μας ταξιδεύει στη διάσταση του ανθρωπισμού, της αρετής, της γενναιότητας, της υπερβατικής λύτρωσης, των οραματισμών και των υψηλών φρονημάτων, αλλά και της αποτυχίας ως ανθρώπινο χαρακτηριστικό, ενώ την ίδια στιγμή μας μαθαίνει πως η αποτυχία αποτελεί ένα ουσιώδες συστατικό, ένα χρήσιμο εργαλείο για την οικοδόμηση του μέλλοντος, τόσο του ατομικού όσο και γενικότερα αυτού που αποκαλούμε “κόσμο” και μας περιβάλλει.
Το έργο είχε επιλεγεί απ’ την προηγούμενη Δημοτική Αρχή και ήταν σχεδόν έτοιμο για να αρχίσει τις παραστάσεις. Μα, οι Δημοτικές Εκλογές “πρόλαβαν” και καθυστέρησαν το γεγονός… Ακούστηκαν πολλά, φήμες ανυπόστατες, ώστε η νέα Καλλικρατική Δημοτική Αρχή, απέδειξε με απόλυτη γνώση, πως ξεπερνά εύκολα τα “δύσβατα” όταν ετούτα έχουν να προσθέσουν στο πολιτισμό του Δήμου και στην άριστη δωρεάν ψυχαγωγία του λαού του.
Θα πρέπει εδώ, να γνωρίσει ο κάθε Δημότης, ότι ο Δήμαρχος κ. Γιάννης Μαρινάκης, είχε προσωπικά αναλάβει να διευθετηθεί η πολιτισμική αυτή υπόθεση ώστε το σημερινό θετικό αποτέλεσμα να μας φανερώνει: Έναν Δημοτικό Άρχοντα (όπου περιβάλλεται από αγωνιστές Δημοτικούς συμβούλους/συνεργάτες), με γενναιότητα να υπερασπίζεται τα δίκαια του λαού του και να μην κάνει εκπτώσεις στο πολιτισμό!
Πολλά συγχαρητήρια πρέπουν στην νέα Δημοτική Αρχή των Μεγάρων..

«Ό,τι προκύψει»… Για την Δήμητρα Λιάνη-Παπανδρέου!

«Ό,τι προκύψει».
Λέγετε η διαδικτυακή ζωντανή εκπομπή του radio zougla.gr, που κάθε Κυριακή απόγευμα (6-8 μ.μ.) ακούγονται διάφορες απόψεις, οι περισσότερες καυτές και αληθινές που δεν τους δίνεται η δυνατότητα να έχουν βήμα στα “κατευθυνόμενα” ΜΜΕ…
Η Δήμητρα Λιάνη-Παπανδρέου και η δημοσιογράφο Ειρήνη Βανταράκη, απέδειξαν, πως μπορούν να διαχειριστούν τα γεγονότα της σύγχρονης ιστορίας μας, αλλά και τα καθημερινά, είτε πολιτικά τεκταινόμενα στη χώρα σήμερα, με βαθιές γνώσεις και απόλυτο σεβασμό.
Την Κυριακή (23/1/2011) ήταν η δεύτερη εκπομπή τους, που έβγαινε στον αέρα, για να ενημερώσει, να σχολιάσει, μα και οι διαδικτυακοί φίλοι της εκπομπής να εκθέσουν τις απόψεις και τα ερωτήματά τους. Θα τολμούσα να γράψω: ότι η εκπομπή ξεπέρασε τους αρχικούς φόβους μου (σκεπτόμενη πως η Δήμητρα είναι το “κόκκινο πανί” για πολλούς στο “νέο” ΠαΣοκ) και πως υπερκαλύπτει τις προσδοκίες μιας ζωντανής ενημερωτικής εκπομπής.
Η φωτεινή αύρα της Δήμητρας με τις αλήθειες της και η έμπειρη δημοσιογραφική τοποθέτηση της Ειρήνης, δίνουν ένα δίωρο προβληματισμού πάνω σ’ ένα υπέροχο μουσικό χαλί. Ακόμη, η Δήμητρα, απέδειξε πως πέρα από σύζυγος του τελευταίου Έλληνα ηγέτη Ανδρέα Παπανδρέου. Είναι μια Γυναίκα που παλεύει με μόνο όπλο της την αλήθεια και πως διαθέτει εκμεταλλεύσιμο απόθεμα γνώσεων, που θα έπρεπε, τουλάχιστον, οι κύριοι του ΠαΣοκ να είχαν αξιοποιήσει προς όφελος της κυβέρνησης, (αλλά και γιατί όχι;) της χώρας.
Συγχαρητήρια πρέπουν στις δύο όμορφες κι υπέροχες παρουσιάσεις, Δήμητρας-Ειρήνης, αλλά και στη διαδικτυακό τόπο zougla.gr που για μια άλλη φορά έδειξε ότι ακούει και ζει στις επάλξεις της καθημερινότητας.
Σας χαιρετώ με αυτά τα λίγα, δίδοντας μια υπόσχεση στον εαυτό μου… Να καταφέρω ώστε να γνωρίσω (επιτέλους ζωντανά) και να ανεβάσω στο μπλοκ, μια συνέντευξη της Δήμητρας Λιάνης-Παπανδρέου.

Πηγή εικόνας: zougla.gr

Η Μαύρη Βίβλος των Πολυεθνικών

Χα! Σας την έσκασα, σήμερα δεν θα αναρτήσω θέμα απ’ την δημόσια ζωή της χώρας…
Κάτι άλλο έβαλα κατά νου…
Χριστούγεννα, Πρωτοχρονιά ανταλλάξαμε δώρα για το καλό. Μια φίλη μου δώρισε το βιβλίο: «Η ΜΑΥΡΗ ΒΙΒΛΟΣ ΤΩΝ ΠΟΛΥΕΘΝΙΚΩΝ», των Κλάους Βέρνερ-Λόμπο και Χανς Βάις. Μετάφραση: Νίκη Μάρκου. Εκδόσεις: ΚΑΔΜΟΣ. ISBN 978-960-6851-28-5
Διάβασα όλο το περιεχόμενό του δίχως να το αφήσω ούτε μια φορά κάτω! Αυτή η βαθειά απορρόφηση/αφοσίωση σε βιβλίο ήταν πρωτόγνωρη για μένα…
Δεν μπορώ να σας περιγράψω το πώς νιώθω μετά απ’ την μελέτη αυτού του αποκαλυπτικού βιβλίου.
Θα σας γράψω το κείμενο απ’ το οπισθόφυλλό του που γράφει πολύ λίγα απ’ τη συνεχή έρευνα των δύο συγγραφέων.

«Αυτό το βιβλίο θα σας εξαγριώσει!
Τα πιο αγαπημένα μας προϊόντα παράγονται από πολυεθνικές επιχειρήσεις που δεν διστάζουν να χρησιμοποιήσουν μεθόδους που επιτρέπουν την εκμετάλλευση, την παιδική εργασία, τον πόλεμο και τη καταστροφή του περιβάλλοντος. «Η Μαύρη Βίβλος των Πολυεθνικών» αποκαλύπτει τις αδίστακτες μηχανορραφίες των μεγαλύτερων πολυεθνικών και ταυτοχρόνως αποδεικνύει ότι ο καθένας μας ξεχωριστά έχει μεγάλη δύναμη και μπορεί να πιέσει με τη συμπεριφορά του τις διεφθαρμένες κυβερνήσεις και τις επώνυμες εταιρίες, ώστε να ακολουθήσουν επιτέλους μια πιο φιλική προς τον άνθρωπο πολιτική. Αυτό το έργο είναι απαραίτητο για κάθε σκεπτόμενο καταναλωτή!

“Αυτό το βιβλίο επιτίθεται στις πολυεθνικές επιχειρήσεις, ακριβώς στο τομέα που δεν θέλουν, εκεί όπου πονούν περισσότερο: στην καλή εικόνα και φήμη τους, περιοδικό Der Spiegel.”

“Ένα εξειδικευμένο βιβλίο-δημιουργεί αγωνία σαν ένα αστυνομικό έργο, ραδιοφ. σταθμός Deutschlandradio Kultur.”»

Αξίζει να το διαβάσετε!!!

OXI ΣΤΟ ΔΕΛΦΙΝΑΡΙΟ-ΤΣΙΡΚΟ ΣΤΟ ΑΤΤΙΚΟ ΠΑΡΚΟ.

OXI ΣΤΟ ΔΕΛΦΙΝΑΡΙΟ-ΤΣΙΡΚΟ ΣΤΟ ΑΤΤΙΚΟ ΠΑΡΚΟ

Από μήνυμα της φίλης Ελένης.

Το “χαμόγελο” του δελφινιού είναι η μεγαλύτερη πλάνη της φύσης.

Τα δελφίνια συμβολίζουν την ελευθερία, την χαρά, τη δύναμη, το μεγαλείο της φύσης, την αρμονία και τον αλτρουισμό. Είναι πλάσματα κοινωνικά, ζουν σε αγέλες και μπορούν να σχηματίσουν ομάδες αγέλων που μπορούν να φτάσουν τα 1000 δελφίνια, εξαιρετικά ευφυή (χρήση εργαλείων, πολύπλοκη γλώσσα και συμπεριφορά) προσόντα που τον ίδιο τον άνθρωπο πολλές φορές τον έχουν σώσει από βέβαιο πνιγμό. Είναι οι πολύτιμοι Φίλοι μας. 'Ο Λαός της Θάλασσας' όπως τα αποκαλούσαν οι αρχαίοι μας πρόγονοι.

Μια ζωή στην φύση ή θάνατος σε ένα πάρκο;

Η φυσική διάρκεια ζωής ενός δελφινιού στη θάλασσα είναι 45-50 χρόνια. Σε συνθήκες αιχμαλωσίας ένα στα δύο δελφίνια πεθαίνει μέσα στα 2 πρώτα χρόνια της φυλάκισής του, από το στρες, τις αρρώστιες ή τη μόλυνση εντός της δεξαμενής. Το στρες είναι ένα μόνιμο στοιχείο της ζωής σε δελφινάριο. Ξεκινάει από τη στιγμή που το δελφίνι θα αποκοπεί βίαια από το κοπάδι του, συνεχίζεται με τη στέρηση τροφής κατά τη διάρκεια της εκπαίδευσης και είναι συνυφασμένο με τη ζωή εντός πισίνας. Ο περιορισμός στην ακτίνα κολύμβησης είναι ακραίος και βασανιστικός καθώς τα ελεύθερα δελφίνια κολυμπούν αποστάσεις μέχρι 160 χιλιόμετρα τη μέρα και καταδύονται έως τα 100 μέτρα βάθος. Χρησιμοποιούν υπερήχους για να πάρουν πληροφορίες για το περιβάλλον τους όπως η απόσταση ή το σχήμα αντικειμένων (ηχοεντοπισμός) και σε μία δεξαμενή η αλλεπάλληλη αντήχηση του σόναρ τους από τα τοιχώματα τα οδηγεί πολλές φορές στην τρέλα. Ακόμη και αν ένα δελφίνι γεννηθεί σε συνθήκες αιχμαλωσίας δεν υπάρχει καμμία δικαιολογία να κρατείται και να αποτελεί αντικείμενο εμπορικής εκμετάλλευσης χωρίς καμμία προοπτική απελευθέρωσης στο φυσικό του περιβάλλον.

Με το εισιτήριο σου πληρώνεις την φυλακή μου!

Για τα δελφίνια η πισίνα δεν είναι τίποτε άλλο παρά ένα κελί. Η μεταχείρισή τους από τους εκπαιδευτές είναι αυτή του θηριοδαμαστή που τιμωρεί τους ανυπάκουους και εκβιάζει την υποταγή με πείνα. Η αιχμαλωσία τους σημαίνει αέναη στέρηση των βασικότερων βιολογικών και ψυχολογικών τους αναγκών. Σημαίνει ότι θα ζήσουν όπου και όπως επιλέξουν τα αφεντικά τους και θα πεθάνουν όταν πια δεν θα τους προσφέρουν κέρδος. Σημαίνει ότι δεν θα ζήσουν μία ζωή όπως τη θέλουν. Ελεύθερη.


Θέλουμε να ενημερώσουμε τον κόσμο για τις απαράδεκτες αυτές πρακτικές και να αναδείξουμε το θέμα της αιχμαλωσίας των δελφινιών και τις άθλιες συνθήκες κάτω από τις οποίες ζουν. Θέλουμε, επίσης, να δηλώσουμε την αντίθεσή μας με την συνεχιζόμενη λειτουργία του δελφιναρίου του Αττικού Πάρκου, που κρατάει αιχμάλωτα τώρα 11 δελφίνια, και ζητάμε την ΑΜΕΣΗ ΠΑΥΣΗ των παραστάσεων αλλά και την ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΗ της εκμετάλλευσης των δελφινιών στη χώρα μας με πρόσχηματα τύπου αδυναμίας επανένταξης στο φυσικό περιβάλλον λόγω ανατροφής σε συνθήκες αιχμαλωσίας και προστασίας αυτών σε δεξαμενές. Τέλος, θέλουμε να εκφράσουμε την κάθετη αντίθεση μας στο γεγονός ότι το πάρκο αποτελεί προορισμό περιβαλλοντικών εκδρομών σχολείων και ζητάμε από την πολιτεία να επαναπροσδιορίσει την έννοια της εκπαίδευσης με εναλλακτικούς τρόπους.

Καλά και φωτεινά Χριστούγεννα.