Λέει το παραμύθι για την Χρονιάδα….

Μια φορά κι ένα καιρό ήταν εκείνη η χώρα που την έλεγαν Χρονιάδα… Πότε, που; Κανένας δεν θα θυμάται σε λίγο… Α! Ναι! Μόλις θυμήθηκα… Δεν πάνε χρόνοι (μόλις είκοσι), που ήταν ένα μικρό κράτος με μεγάλη ιστορία, αμιγές δε, χρονιαδών πατριωτών και ορθόδοξων πιστών, ίσως στο πιο όμορφο φυσικό σημείο του πλανήτη. Μας λέει το παραμύθι… Οι χορνιάδες είχαν δώσει στην ανθρωπότητα πάρα πολλά και μετά την παλιγγενεσία του κράτους τους, έφτιαξαν ένα “ελεύθερο” κοινωνικό πρότυπο που υστερούσε σε πονηριά, διότι οι χρονιάδες ήταν αγαθοί άνθρωποι και πολλοί το εκμεταλλεύτηκαν ετούτο… Πρώτοι, οι άρχοντες της Χορνιάδας, όπου πάντα ήταν πονηροί και οι περισσότεροι δέσμιοι των ξένων μεγάλων δυνάμεων… Κοντά δυο αιώνες, οι περισσότεροι πονηροί (όπως είπαμε,) άρχοντες, μπήκαν “ξεβράκωτοι” στη αρχηγεία της Χρονιάδας και… πέθαναν πολυεκατομμυριούχοι από τις χορηγίες, τις μίζες και τα δάνεια των ξένων φίλων τους… Ήρθε κι ένωση με τ’ άλλα νοικοκυριά, εκεί να δείτε φαγοπότι, είκοσι χρόνια. Είκοσι χρόνια που παρέλασαν οδαλίσκες, χανουμάκια, λοταρίες, Ρασπουτίνδες… και… και δημιουργήθηκαν νέα τζάκια, τα ονομαστά λαϊκά… χα, χα, χα, χα…. Με όλο το ξιπασμό του κόμπλεξ της κατωτερότητας που οι άρχοντες κουβάλαγαν. Άραγε μπορούμε να σώσουμε κάτι στη μνήμη; Ναι! Φτάνει βέβαια να επιστρέψουνε τα πλούτοι που κάποιοι έκαναν απ’ τα δάνεια που πήραν στο όνομα της Χρονιάδας… και… και τις μίζες… Καλά τώρα τι λέμε; Όχι! Κόρακας, κορακιού μάτι δεν βγάζει… καθώς λένε οι χρονιάδες… Μα βρε κουτορνίθι, το κοράκι απ’ την εποχή του Αίσωπου, έκλεβε… Κι οι πονηροί άρχοντες δεν θα θιχτούν… χα, χα, χα… Φυλακή για αυτούς και επιστροφή των κλεμμένων, δεν θα δείτε… Έτσι στη χρονιάδα θα γίνου λέει μεταθέσεις των δημοσίων και, και θα έχουν κι ίσως κομματικά αίτια… Η Χρονιάδα χάνεται κι αυτοί το βιολί τους!!! Α, ναι! Θα δώσουν (λέει το παραμύθι) και το ελεύθερο σε όλους τους λαθρομετανάστες για να διαβρωθεί κι άλλο η τυχών αντίσταση των καταταλαιπωρημένων χρονιάδων. Όχι, δηλαδή, ότι σήμερα μπορούν να προβάλουν αντίσταση. Ο κάθε παράνομος, κατατρεγμένος αλλοδαπός κλέβει τα ψίχουλα (ότι τους έμειναν απ’ τις κλεψιές των αρχόντων τους), και δεν διστάζει να τους αφαιρέσει τη ζωή. Α!!! πάνε και τα δημόσια νοσοκομεία… Εκβιασμοί δένουν τα χέρια… λέει το παραμύθι… Λέει το παραμύθι….

Σου’ χει λάχει να σε κυνηγούν οι…

Γύρω στα 1928, ο Γιώργος Μπάτης (λαϊκός μπουζουξής, στυλοβάτης του ρεμπέτικου τραγουδιού), είχε πάει με δυο τρείς άλλους “ρέμπελους”, ρεμπέτες για να πουλήσουν, πρακτικά, αναλγητικά, φάρμακα στα χωριά της ορεινής Πελοποννήσου (εικάζετε πως είχαν τρίψει ψημένο κεραμίδι και είχαν ρίξει αλάτι), για να βγάλουν τίποτε δεκάρες, ίσως, να ήταν πενηνταράκια… Το "μούφα", ψεύτικο φάρμακο, όμως κάποια στιγμή, οι χωριάτες το αντιλήφθηκαν και ακόμα τους κυνηγούν με τις αξίνες!
Όταν επέστρεψε ο Γ. Μπάτης στο Πειραιά έγραψε το περίφημο τραγούδι: «Σου ‘χει λάχει, σου’ χει λάχει να σε κυνηγούν οι Βλάχοι». Δύσκολες εποχές τότε κι οι “ξωμάχοι της ζωής” έκαναν διάφορες κομπίνες και μικροπαρανομίες για να επιζήσουν μια που η χώρα, απ’ άκρο σε άκρο κυριολεκτικά δυστυχούσε… Μιλάμε για την εποχή του 1928.
Τα χρόνια πέρασαν κι ήρθε το ευρώ να αντικαταστήσει τη δραχμή, σε μια πράγματι ακμαία εποχή για τη χώρα, που η δυστυχία εκείνης της εποχής (Μπάτης/1928), ούτε καν λειτουργούσε/υπήρχε σαν μνήμη του λαού.
Οι στρογγυλοποιήσεις τότε (1/1/2002), όλες έγιναν προς τα πάνω, δημιουργώντας έτσι ένα πληθωριστικό νόμισμα (όχι οικονομικό πληθωρισμό), για το λαό. Οι “απαίδευτοι” Έλληνες γρήγορα το ταύτισαν με τη δραχμή, δίχως να έχουν την πρέπουσα παιδία και συνείδηση, για να λογαριάσουν ότι το κέρμα του ευρώ που κρατούσαν στο πορτοφόλι τους, ισοδυναμούσε με περίπου 340 δραχμές!!!
Κι άνοιξε η πλατειά διαδρομή που μας οδήγησε σαν χώρα, εδώ σήμερα. Δηλαδή, στη δύνη της οικονομικής κρίσης…
Θυμάμαι, εκείνη την περίοδο πως είχα δει στις βιτρίνες μια μπλούζα που έγραφε και τις δύο τιμές, (δραχμής-ευρώ): «4.000 δραχμές ή 15 ευρώ»! Φοβερή ήταν η εντύπωση που μου έκανε εκείνο το καρτελάκι… Έκανα γρήγορα με τον μυαλό τους μαθηματικούς υπολογισμούς, όπου διαπίστωσα, ότι ο πελάτης σαν θα πλήρωνε με ευρώ; Σίγουρα θα έχανε (θα του κλέβανε), πάνω από πεντακόσιες δραχμές…διότι, «4000 Χ 340 = 13,60»… Έτσι, 13,60 ευρώ ήταν η πραγματική τιμή της μπλούζας που ισοδυναμούσαν οι 4.000 δραχμές, κι όχι 15 ευρώ…
Άρχισα επισταμένα έκτοτε, να παρακολουθώ τις αναγραφόμενες τιμές διάφορων προϊόντων και δυστυχώς πάλι διαπίστωνα ότι με την οριστική επιβολή του ευρώ. Καθένας μας θα έχανε μεγάλο μέρος του οικιακού εισοδήματός του με τούτη την “ασυνείδητη” πρακτική.
Κι οι κλέφτες έγιναν πιο πλούσιοι… καθώς οι στρογγυλοποιήσεις είχαν μόνο ανοδική πορεία…Τα οικονομικά δωράκια δε, στα απαραίτητα φακελάκια, για τους παρατρεχάμενους (της εκάστοτε ανάγκης μας), από 5.000 δραχμές πήγαν είκοσι ευρώ. Απλά… αυξήθηκε και η μίζα.
Να και οι διάφορες εταιρίες (οικονομικοί κολοσσοί), να χρηματίζουν (δωράκια), στους υπεύθυνους υπουργούς ,ή, μη, για να πάρουν τις χοντρές δουλειές…
Άκουσα λέει… ότι υπουργός της τότε κυβέρνησης, ομολόγησε πως πείρε 200.000 ευρώ σαν δωράκι (μίζα), απ’ την Siemens και άλλα 250.000 ευρώ… αλλά δεν θυμάται από πού!!!
Και γιατί παρακαλώ να χρηματίσει η Siemens; Α! Ναι, για να πάρει τη δουλειά που πάντα πληρώνει Ο ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΛΑΟΣ…κι ΟΧΙ ΒΑΒΑΙΑ Ο ΚΑΘΕ ΠΑΡΑΤΡΕΧΑΜΕΝΟΣ υπουργός και προσωπικός φίλος πρωθυπουργού…
Μωρέ πως τον λέγανε εκείνον… τον άλλο μωρέ.. που “σούταρε” απ’ το μπαλκόνι; Προσωπικός φίλος πρωθυπουργού ήταν και ‘κείνος της άλλης κυβέρνησης όμως…
Έτσι οι μικροπαρανομίες του φουκαριάρη του Μπάτη, φαντάζουν γραφικές κι “Αγιωτικές”. Καθώς πάμπολλες φορές, το κλασικό πια τραγούδι «Σου ‘χει λάχει, σου’ χει λάχει να σε κυνηγούν οι Βλάχοι», να το έχουν σιγοψιθυρίσει οι περισσότεροι Έλληνες…
Οι Βλάχοι βέβαια (αγνοί, καθαροί άνθρωποι του καθημερινού μόχθου), ακόμα δεν μίλησαν, δεν πήραν τις αξίνες για να κυνηγήσουν κάθε μεγαλοπαράνομο που στο κάτω-κάτω δεν τους άφησε καμία πολιτισμική προσφορά…όπως συνέβηκε με τον συχωρεμένο τον Γ. Μπάτη.
Αλλά που να βρεθούν κι αξίνες; Αφού όλα ξεπουλήθηκαν για να γίνουν (μπαγιόκο) μεγαλοκαταθέσεις, στις αλλοδαπές τράπεζες…
Δεν συμφωνώ ποτέ βέβαια με την βία, μα έχουμε νόμους, Δημοκρατία κι όπου θα πρέπει να σεβόμαστε, να τηρούμε με ευλάβεια και όπου μέσα απ’ τις δημοκρατικές διαδικασίες θα πρέπει να ζητηθεί απ’ τους κυβερνόντες μας, να βγούν όλα τα οικονομικά στοιχεία, για όσους κυβέρνησαν, από διάφορα πόστα την Ελλάδα, τα τελευταία 15 χρόνια και να τιμωρηθούν όλοι όσοι αποδειχθούν ένοχοι.
Μόνο έτσι, θα γίνει το σιγύρισμα της χώρας…του λαού…
Μόνο έτσι, δεν θα έρχεται ο κάθε παρατρεχάμενος (μικροπαράνομος Μπάτης, ή, μεγαλοπαράνομος κυβερνητικός) να μας πουλά κεραμιδόσκονη αντί για ίασμα…