Οι Μάθεσοι (1811)
Λάλησε, κούκκε, λάλησε, λάλα καυμέν΄ αηδόνι,
Λαλάτε στ’ Τσερατσίνιου το ακροπέλαγος που πλέουν τα καράβια
…….
Ρωτάτε για τον Αργυρό τον Αργυρό τον Μάθεση.
Γιωργάκης είναι ο πρώτος γιός κι ο Σκεβάς ο κύρης
Και το μικρό Μαθεσσόπουλο (Αργυρός) αντάμα τρών και πίνουν
Κ’ εκεί που τρων και πίνουνε και συχνοχαιρετούνται,
Φωνή τους ήρθε απ’ ουρανούς κι απ’ ο ΑιΔημητρού το στόμα:
‘’Εσείς τρώτε και πίνετε κ οι Τούρκοι σας κουρσεύουν
Πήραν του Γιώργη τα δίδυμα παιδιά και του Σκεβά τη δόλια γραία
Σας πήραν και την όμορφη Κατερίνα σας’’
Το άξιο Μαθεσσόπουλο, ο Αργυρός πάνω στη σέλλα βρέθη.
Του παραγγέρν’ ο Γιωργάκης, του παραγγέρν΄ο Σκεβάς
‘’Αν ήναι χίλιοι σκότωσ΄τους κι αν ήναι δυο χιλιάδες
Κι αν ην και τρεις και τέσσαρες γύρισε μίλησέ μας’’
Σε μια ραχούλα αναίβη κάθεται τους μετράει
Μετράει τους Τούρκους και μετράει και μετριμούς δεν είχαν
Και πάλι τους μετράει κ΄ήτανε εννιά χιλιάδες
Να πάγη πίσω ντρέπεται, να παγ΄ ομπρός φοβάται
Κάνει σταυρό σα Χριστιανός και μεσ΄ άτους χωράη
‘’Βοήθά μ΄ευχή σου ΑιΔημήτρη, του δόλιου του κυριού μου κι ευχή του πρώτου αδερφού μου Τους Τούρκους να κερδίσω’’
……..
Στ΄αμπα του στράταις άνοιξε, στ΄έβγα το μονοπάτι
Και στον καλό τον γυρισμό δεν είχ΄ άλλους να κόψη
Πηγή:
Εθνικά άσματα της Ελλάδος : 1453-1821
/Εταιρεία ο "Ελληνισμός", Εν Αθήναις
: Εκ του Τυπογραφείου των Καταστημάτων Σπυρίδωνος Κουσουλίνου,1896.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου